Muslimani koji su imali čast da vide mubarek lice Allahovog Poslanika i da čuju njegove blage riječi nazivaju se Ashāb-i kirām.
Nakon vjerovjesnika, najbolji i najuzvišeniji od svih ljudi koji su došli i koji će doći jeste Ebu Bekr es-Siddīk, radijallahu anhu. On je prvi halifa.
Zatim dolazi el-Fārūk el-a‘zam, Omer ibn Hattāb, radijallahu anhu, drugi halifa.
Nakon njega, treći halifa, izvor imana, stida i spoznaje, Osman ibn Affān, radijallahu anhu.
Poslije njega, četvrti halifa, vlasnik zadivljujućih vrlina, Allahov lav, Alija ibn Ebi Tālib, radijallahu anhu.
Iz hadisa se razumije da su Hazreti Fātima, Hazreti Hadidža, Hazreti Aiša, Hazreti Merjem i Hazreti Asija najuzvišenije među ženama svijeta.
U hadisu se kaže:
“Fātima je prvakinja žena Dženneta, a Hasan i Husejn su prvaci džennetske omladine.”
Nakon njih dolaze najuzvišeniji među Ashāb-i kirāmom, Ašere-i mubeššere – desetorica kojima je obećan Džennet:
Ebu Bekr es-Siddīk, Omer el-Fārūk, Osman ibn Affān, Alija ibn Ebi Tālib, Ebu Ubejda ibn Džerrāh, Talha ibn Ubejdullah, Zubejr ibn Avvām, Sa‘d ibn Ebi Vekkās, Sa‘īd ibn Zejd i Abdurrahman ibn Avf, „ridvānullahi te‘ala alejhim edžma‘īn“.
Zatim slijede ashabi koji su učestvovali na Bedru, potom na Uhudu i potom u Bej‘atu-r-Ridvān.
Poštovanje i spominjanje svih Ashāb-i kirāma s ljubavlju i uvažavanjem obaveza je (vādžib) za nas. Govoriti riječi koje ne dolikuju njihovoj veličini strogo je zabranjeno. Izgovarati njihova imena bez poštovanja znak je zablude.
Ko voli Allahovog Poslanika, mora voljeti i sve njegove ashabe. Jer je u hadisu rekao:
“Ko voli moje ashabe, voli ih zbog ljubavi prema meni. Ko njih ne voli, mene ne voli. Ko njih uznemiri, mene je uznemirio, a ko mene uznemiri – uznemirio je Allaha. A ko uznemiri Allaha, sigurno će biti kažnjen.”
U drugom hadisu stoji:
“Kada Allah želi dobro nekom robu iz moga ummeta, u njegovo srce usadi ljubav prema mojim ashabima; zavoli ih sve kao vlastitu dušu.”
Na dan preseljenja Poslanika, u Medini je bilo 33.000 ashaba, a ukupan broj ashaba bio je više od 124.000.
